Golf in Duitsland: Golf Club Kirchheim-Wendlingen – Spelen onder hoogspanning!

Putten onder hoogspanning.

Golf Club Kirchheim-Wendlingen ligt op 28 kilometer van Stuttgart op een plateau in een licht heuvelachtig landschap aan de voet van de Schwabische Alpen met aan de ene kant uitzicht op het Neckardal en de andere kant uitzicht op de eerder genoemde Schwabische Alpen. Wat direct opvalt zijn de enorme hoogspanningsmasten die een deel van het landschap en de golfbaan domineren. Als het vochtig weer is moet het hier ongetwijfeld gonzen van de spanning. Toch stoort de aanwezigheid van de hoogspanningsmasten niet, ze zijn gewoon aanwezig maar komen nergens in het spel.

Omdat de golfbaan in principe op een plateau ligt, is het hoogteverschil tussen het hoogste en het laagste deel van de baan niet heel erg groot. De baan is eerder geaccidenteerd dan heuvelachtig. Uiteraard zijn er wel diverse holes waar ofwel omhoog gespeeld wordt ofwel van een verhoogde tee afgeslagen wordt. 

De baan meet vanaf de gele tee een kloeke 6.070 meter en vanaf de rode tee nog steeds een stevige 5.754 meter en heeft een par van 72. In totaal zijn er 87 bunkers te vinden, komt op slecht vijf holes water in het spel, en komt bij 13 holes in meerdere of mindere mate out-of-bounds in het spel. Om de baan hier en daar wat moeilijker te maken, heeft men op diverse plaatsen in de baan zware rough gecreëerd waar je echter alleen terecht komt met werkelijk slechte slagen. De baan is in zijn algemeenheid vriendelijk en vergevingsgezind en daardoor aantrekkelijk voor golfers van alle niveaus. 

Op de driving range mag je afslaan van het gras

Omdat er aan grond geen gebrek is in deze omgeving, is de baan met een grondoppervlak van 71 hectaren (voor een 18 holesbaan heb je minimaal 50 hectaren nodig!) ruim van opzet en hebben de holes onderling geen last van elkaar. Bij een ferme slice of hook eindig je niet snel op de fairway van een andere hole, maar veelal in de eerder beschreven zware rough, als je denkt dat je in de rough bent gekomen is het verstandig gelijk een provisionele bal te spelen omdat het moeilijk is in deze zware rough je bal terug te vinden. Een enkele keer moet je een behoorlijk stukje lopen om bij de tee van de volgende hole te komen, zoals bijvoorbeeld van hole 2 naar hole 3 en van hole 7 naar hole 8. 

De 18 holesbaan is in 1997 geopend en inmiddels zeer volwassen. De fairways zijn van een ongekende kwaliteit met vrijwel nergens een dunne of kale plek en diagonaal gemaaid wat voor de speler vanaf de tee altijd een mooi gezicht is. De greens zijn ruim bemeten en alle 18 van een goede en constante kwaliteit. De baan is voortreffelijk onderhouden en het is duidelijk te zien dat de greenkeepers hard en met veel plezier werken en trots zijn op “hun” golfbaan. 

Hole 1 is een prettige hole om er even rustig in te komen.

Hole 1 is een prettige korte recht-toe-recht-aan par 4 van 333 meter om er in te komen zonder dat gelijk het onderste uit de kan hoeft te komen. Hole 5, een lange par 4 dogleg naar rechts van 406 meter en stroke index 5 is de eerste echte uitdagende hole. Om voorbij de knik te komen en een approach van minder dan 200 meter over te houden, moet de drive minimaal 210 meter Carry hebben en scherp over de bunkers, die rechts in de knik liggen, gespeeld worden. De linker kant van de knik en de fairway is out-of-bounds. De lange approach naar de green is moeilijk vanwege de lengte en omdat links en ook achter de green out-of-bounds is. Kortom, een echte “players” hole. 

Afslag hole 14 met de Schwabische Alpen in de achtergrond.

Hole 6 is de eerste par 3 en meet 147 meter naar een verhoogde pannenkoekgreen die links voor bewaakt wordt door een vijver en potbunker en rechts voor door nog eens twee bunkers. Een te kort gespeelde bal rolt  terug in één van de bunkers of terug de fairway op. Het is gunstig dat de 6e hole de eerste par 3 is omdat je dan al bent ingeslagen en het bevordert de doorstroming in de baan. 

De meeste bunkers (9 stuks) bevinden zich op hole 9, een lange rechte par 4 van 422(!!!) meter met stroke index 1. Op deze hole heeft men meestal de wind mee, maar van halverwege de hole is het aan de rechterkant en achter de green, die aan de voorkant en links goed bewaakt wordt door twee bunkers, out-of-bounds waardoor de meeste spelers op de bogy spelen. De tweede slag opleggen en dan met de derde slag proberen zo dicht mogelijk bij de vlag proberen te komen om in ieder geval één par put te hebben. 

De afslag van hole 18 met het clubhuis dat wacht op de achtergrond.

De 18e hole is een klassieke rechte par 4 van 360 meter, waarbij het hoger gelegen clubhuis achter de green vanaf de tee te zien is, en zeker aan te merken als een signature hole. Op deze hole kan met de driver vanaf de hoger gelegen afslagplaats nog één keer flink uitgehaald worden naar de lager gelegen fairway. De iets verhoogde pannenkoekgreen, die linksvoor door een diepe bunker wordt bewaakt, moet met een hoge slag worden aangespeeld, ook hier rolt een te kort geslagen bal terug naar de lager gelegen fairway of in de bunker. 

De laatste put op hole 18 en dan op naar de "Bratwurst mit Kartoffelsalat und Bier".

Op het terras van het clubhuis is het na het spelen goed toeven en heeft men uitzicht op de afslag van hole 10 en de green van hole 18, waarbij je een speler van hole 18 van tee tot green goed kan volgen. De “Bratwurst mit Kartoffelsalat” die op de kaart staat smaakt uitstekend bij het bier dat het vriendelijke personeel graag serveert. In de zomer kan het hier trouwens heel erg warm worden, zorg er dus voor dat je genoeg water bij je hebt als je de baan in gaat!

Het grote luxueuze clubhuis op de heuvel.

Oh ja, ook niet onbelangrijk, de ontvangst aan de receptie en in het clubhuis is allervriendelijkst, en greenfeespelers worden met alle egards als gasten ontvangen en behandeld.

Tekst en foto’s: Eric Veenhuyzen

Comments are closed